Pop / Rock Dance Hiphop Jazz Wereld Klassiek Hedendaags Podia Festivals Genreboom

BOY'S BIG BAND

Overzicht | Biografie | Discografie | Foto's | Audio/Video

Boy's Big Band live

Periode

1960 - 1971

Genre

big band, jazz

Boy's Big Band

Boy's Big Band is de eerste professionele big band van Nederland die uitsluitend jazz speelt (eerdere big bands zoals The Ramblers en The Skymasters speelden naast jazz ook andere populaire muziek). De oorspronkelijke kern wordt gevormd door de leden van The Diamond Five. De soms wisselende bezetting bestaat verder uit ...
Volledige biografie...

Genoemd in de biografie van

1957   Ruud Brink
1960   Ado Broodboom
1960   Cees Smal
Meer resultaten... Minder resultaten

Biografie Boy's Big Band

Boy's Big Band is de eerste professionele big band van Nederland die uitsluitend jazz speelt (eerdere big bands zoals The Ramblers en The Skymasters speelden naast jazz ook andere populaire muziek). De oorspronkelijke kern wordt gevormd door de leden van The Diamond Five. De soms wisselende bezetting bestaat verder uit Hilversumse studiomusici en meer experimentele muzikanten zoals Theo Loevendie en, incidenteel, Willem Breuker en Dick van der Capellen. Opvallend is de uitgebreide saxofoonsectie met naast Loevendie onder anderen Tinus Bruijn, Piet Noordijk, Herman Schoonderwalt, Toon van Vliet, Ruud Brink en Harry Verbeke. De leider is voormalig trompettist en pianist Boy Edgar, die ook de meeste arrangementen en een aantal composities voor zijn rekening neemt. Zijn grote voorbeeld is Duke Ellington. Op het repertoire staan zowel bekende Amerikaanse jazzstukken (van onder anderen Ellington, John Coltrane, Thelonious Monk en Charlie Parker), als eigen composities van Edgar en Loevendie. Edgars arrangementen zijn schetsmatig en laten veel ruimte voor improvisatie en solo's. Het leidt tot opwindende, soms rommelige, maar immer spraakmakende optredens in binnen- en buitenland, onder meer tijdens het jazzfestival van Antibes en het Holland Festival. Het orkest werkt samen met nationale en internationale sterren zoals Rita Reys, Nina Simone, Betty Carter, Max Roach, Abbey Lincoln, Eric Dolphy en Ben Webster. Boy's Big Band maakt twee LP's, Now's The Time (1965) en Finch Eye (1996), die door pers en publiek enthousiast worden ontvangen. Finch Eye wint in 1967 een Edison. In 1966 vertrekt Edgar voor drie jaar naar Amerika, waarna Theo Loevendie de leiding overneemt, maar de big band valt rond 1968 uit elkaar. In 1971 komen de leden nog eenmaal samen voor een afscheidsconcert – met een gastoptreden van Nina Simone – dat door de VARA-tv wordt uitgezonden.

1960

Trompettist Ado Broodboom stelt een zestienkoppige big band samen met als kern de leden van The Diamond Five, voor wat is bedoeld als een eenmalig optreden in het Amsterdamse Concertgebouw (tijdens een concert georganiseerd door dagblad Het Vrije Volk). Hij vraagt Boy Edgar - een muzikant die medicus is geworden - erbij voor de arrangementen en om de band te dirigeren. Het optreden is zo'n succes dat de VARA besluit de band te engageren voor een serie radio-uitzendingen, waarmee Nederlands eerste professionele grote jazzorkest is geboren: Boy's Big Band. De bezetting bij het debuut op 27 december 1960 is: Boy Edgar (leider en arrangementen), Cees Slinger (piano), Jacques Schols (contrabas), John Engels (drums), Tinus Bruijn (altsaxofoon), Theo Loevendie (altsaxofoon en arrangementen), Harry Verbeke en Rudi Brink (tenorsaxofoon), Toon van Vliet (tenorsaxofoon en baritonsaxofoon), Ado Broodboom, Cees Smal, Wim Kuylenburg en Bert Grijsen (trompet), Karel Roberti (trompet en mellofoon), Rudy Bosch, Tommy Green en Bert Duiveman (trombone).

1961

Boy's Big Band onder leiding van Boy Edgar verzorgt maandelijks een radio-uitzending voor de VARA. Verder treedt het orkest geregeld op in binnen- en buitenland. Edgar fungeert als bandleider en schrijft de meeste arrangementen en enkele composities. In een interview met Rud Niemans van De Telegraaf omschrijft hij zijn manier van werken als volgt: “Je moet éérst uitgaan van de mensen in je orkest. Ik wil het idee benaderen van de geïmproviseerde samenklank, de jam session, geen speciale sound. Ik heb voorkeur voor een breed saxteam, een flexibele bezetting, en ik wil altijd proberen mensen, die iets presteren, erbij te krijgen.” Sommigen noemen Boy Edgars stijl chaotisch. Eddy Determeyer schrijft bij het overlijden van Edgar in 1980: “De orkestleider leek zich in zijn element te voelen, wanneer alles in het honderd liep. Vanuit een volkomen chaos opererend wist hij vrijwel altijd op wonderlijke wijze improviserend tot een acceptabel resultaat te komen.”

1965

In de zomer van 1965 speelt Boy's Big Band op het jazzfestival van Antibes. Om dit mogelijk te maken, heeft Edgar de overheid bewogen tot een subsidie, de eerste Nederlandse overheidssubsidie ooit voor een jazzact. Michiel de Ruyter constateert over het Franse optreden in Het Parool: “Het orkest speelde vrij nerveus […]. Niettemin bleek de muziek bij het publiek aan te slaan en vooral Dick van der Capellens bassolo in 'Solitude'(een geheel vrije improvisatie) maakte het publiek stil om te luisteren en oogstte een geweldig applaus.” Aan het eind van hetzelfde jaar verschijnt de debuut-LP van Boys' Big Band, Now's The Time! De plaat bevat thema's van Charlie Parker, Duke Ellington, John Coltrane en Thelonious Monk, opnieuw gearrangeerd door Boy Edgar. En eigen composities van Boy Edgar en Theo Loevendie, respectievelijk ' Competitive Challenge', en 'Return'. Het album wordt door de pers lovend ontvangen en verkoopt goed. Het blad Jazzwereld roept de plaat in maart 1966 uit tot Plaat van de Maand. Recensent Bert Vuijsje schrijft:“Binnen de Nederlandse verhoudingen vormt Now's The Time! een eenzaam hoogtepunt.”

1966

Concert van Boy's Big Band op het Holland Festival met gastoptredens van onder anderen Abbey Lincoln en Ben Webster. Michiel de Ruyter schrijft een enthousiast verslag in Het Parool: “Geladen stiltes, geluidsexplosies, een enorme variatie in klanken en ritmen […] Het was een feest, een grandioos feest. […] Boy Edgar, initiatiefnemer en motor achter dit alles, mag men bijzonder dankbaar zijn.” In het najaar vertrekt Edgar voor drie jaar naar de VS om daar aan verschillende universiteiten medisch onderzoek te verrichten en les te geven. Theo Loevendie neemt de leiding ovan Boy's Big Band over, maar zonder de bezielde leiding van Boy Edgar zal het orkest spoedig uit elkaar vallen. In feite is het na 1968 gedaan met de big band, al zullen de leden in 1971 nog eenmaal samenkomen voor een 'jubileumconcert'.

1967

De tweede LP van Boy's Big Band, Finch Eye (opgenomen onder leiding van Boy Edgar in september 1966, vlak voor zijn vertrek naar Amerika), verschijnt en wint een Edison.

1971

Televisieopname voor de VARA van het jubileumconcert van Boy's Big Band, onder leiding van Boy Edgar, met een gastoptreden van Nina Simone. Tijdens de repetities spreekt Nina Simone zeer lovend over haar Nederlandse collega en zegt te hopen dat “Nederland zich realiseert hoe groot hij is”, Het zal het afscheidsconcert van de big band blijken te zijn.

Discografie Boy's Big Band

In de discografie worden officiële opnamen die zijn uitgebracht van de betreffende persoon, band of ensemble per soort geluidsdrager chronologisch opgesomd. Meerdere uitgaven binnen hetzelfde jaar staan alfabetisch gerangschikt. Bij Gastbijdragen worden alleen bijdragen gelinkt aan platen van acts die een volledige vermelding hebben in de Muziekencyclopedie. Dit overzicht is bedoeld als index en biedt daarom geen volledige opsomming. Als muzikanten ook deel uitmaken van de bezetting van een band die in de encyclopedie staat, zijn de discografische gegevens terug te vinden bij de desbetreffende band.

Foto's Boy's Big Band

Audio/Video Boy's Big Band

Er is nog geen audio- of videomateriaal aanwezig.
Zelf audio of video toevoegen

Zelf audio of video toevoegen

Muziekencyclopedie.nl op Facebook Muziekencyclopedie.nl op Twitter

reageer