Pop / Rock Dance Hiphop Jazz Wereld Klassiek Hedendaags Podia Festivals Genreboom

DULL SCHICKSAL

Overzicht | Biografie | Discografie | Foto's | Audio/Video

Periode

1984 - 1999

Genre

avant-garde

Online

Officiële website

Pseudoniemen

Dull Schicksal Extended

Dull Schicksal

Rotterdamse band wiens muziek zich absoluut niet in een hokje laat vangen. Kernpunten zijn: jazz, new wave, geïmproviseerde muziek, hoempa, volksmuziek, klassiek en smartlappen. Daarbij ligt het zwaartepunt op de Europese (continentale) traditie en niet op het Amerikaanse of Engelse rockidioom. In jazz-kringen en onder liefhebbers van geïmproviseerde muziek krijgt ...
Volledige biografie...

Bezetting

Hajo Doorn   drums, toetsinstrumenten, zang
Colin McLure   accordeon, basgitaar, sousafoon, toetsinstrumenten, zang
Henk Bakker   fluit, klarinet, zang
Lukas Simonis   gitaar, synthesizer, zang

Overige muzikanten

Mariëtte Rouppe van der Voort   fluit, saxofoon
Clemens Cillekens   drums
Marijn van Meeuwen   saxofoon
Onno   fluit
Kerstin Schröder   saxofoon, zang
Meer resultaten... Minder resultaten

Genoemd in de biografie van

1986   Trespassers W
1987   Frans Friederich
1992   Morzelpronk
Meer resultaten... Minder resultaten

Biografie Dull Schicksal

Rotterdamse band wiens muziek zich absoluut niet in een hokje laat vangen. Kernpunten zijn: jazz, new wave, geïmproviseerde muziek, hoempa, volksmuziek, klassiek en smartlappen. Daarbij ligt het zwaartepunt op de Europese (continentale) traditie en niet op het Amerikaanse of Engelse rockidioom. In jazz-kringen en onder liefhebbers van geïmproviseerde muziek krijgt de groep veel erkenning en ook in het buitenland is er een groeiende schare fans. Simonis, Krepel, McClure en Vos duiken regelmatig op in Trespassers W, daarnaast is Simonis nauw betrokken bij Dodorama, een winkel en podium voor actuele muziek in Rotterdam.

1984

Dull Schicksal, de naam is een samenvoeging van het Engelse woord Dull en het Duitse Schicksal (saai noodlot dus) wordt opgericht door Ronnie Krepel, Saskia Leenes, Lukas Simonis, Evert van Atten, Theo Olsthorn en een zekere Onno die de groep al snel weer verlaat. In het begin speelt de groep charmante, door rammelpunkpop (Swell Maps, T.V. Personalities en Mekons) beïnvloede muziek. De band oefent in De Bunker, gelegen naast muzikantencentrum Via Ritmo.

1985

Op het eigen label Golden Mercy komt de eerste ep uit: The Boy Was Too Hot To Handle. Hierop drie 'alleraardigste liedjes met wellicht wat minder vriendelijke (William Burroughs-achtige) teksten'.

1986

Van Atten en Olsthorn hebben inmiddels plaatsgemaakt voor Kerstin Schröder en Bart Vos. Van deze bezetting verschijnt de mini-lp This Side Of Toilet Rug, opnieuw op het Golden Mercy label (waarbij de nummering volstrekt willekeurig is). Als producer is Colin McClure van de partij, die een paar jaar later tot de band zal toetreden. Hierna ontstaat een controverse over de te volgen koers. De leuke melodieën en dito liedjes van Saskia Leenes moeten het afleggen tegen de wat vrijere aanpak van Kerstin Schröder. Het leidt tot het vertrek van Leenes. Tijdens deze fase ontstaat de cassette Mjoeksysk By Wired Yet Palatable, waarop de tweespalt en de onzekerheid die dat met zich meebrengt goed te horen is. Voor het eerst doet de groep een uitgebreide tour in het gezelschap van de vrije-improvisatie groep Red Marut. Na de tour keert Schröder naar haar geboorteland Duitsland terug, er komen maar liefst drie opvolgelingen: Gerard Kranendonk, Jola Meyer en Edward van Schaick. Met deze mensen wordt de nooit uitgebrachte elpee Scrambled Eggs opgenomen, later zullen een aantal nummers hiervan opduiken op de cassette Dull's Dullest Vol. 1. Ook uit deze tijd stamt de cassette Unrelaxed Behaviour die in 1987 verschijnt.

Red Marut

1987

De blazers verlaten druppelsgewijs het collectief, hoewel Van Schaick nog wel even blijft hangen. De cassette Unrelaxed Behaviour komt uit. Krepel, Simonis en Vos zitten echter bepaald niet stil, met Trespassers W (waarin zij alle drie zitten) worden diverse activiteiten ondernomen. Krepel, Vos, Simonis en Van Schaick touren voor het eerst in het buitenland, Duitsland is het land van bestemming. Na de tour geeft Van Schaick te kennen de groep te zullen verlaten.

Trespassers W

1988

Na het vertrek van Van Schaick werkt het kerntrio Simonis, Krepel en Vos in stilte aan meer consistente muziek. Het drietal wilde in de beginjaren onderling nog wel eens van instrument wisselen, maar kiest nu voor een vaste rolverdeling: Vos drums, Krepel bas en Simonis gitaar. In de zomer worden een 25-tal nummers opgenomen in Dolf's Koeienverhuurbedrijf, materiaal daarvan zal pas in '89 op de single My Tree Has As Much Branches As Roots verschijnen en nog later op Dull's Dullest Vol. 1. De formatie speelt de muziek voor de dansproductie Speaking Terms (van G. Severijn). De muziek is geschreven door Henk v.d. Meulen, maar Dull Schicksal voert het uit.

Dolf Planteijdt

1989

De single My Tree Has As Much Branches As Roots wordt gereleast, het zal de laatste uitgave op Golden Mercy blijken te zijn. Om de leemte op te vullen die ontstaan is door het verwijnen van de blazers treden Frans Friederich en de Belgische Erna Pruym toe. De sound die door de triobezetting richting een mengelmoes van Glenn Branca en Captain Beefheart was geëvolueerd, wordt door de aanwezigheid van de nieuwe blazers meer jazzy. De groep neemt steeds meer de Europese traditie als uitgangspunt voor steeds meer gecomponeerde muziek. Dit is te horen op de elpee Your Aunt In Her Cupboard. De plaat is opgenomen bij en door Dolf Planteijdt en verschijnt op ADM records. Dolf is op een aantal nummers te horen en ook is er een bescheiden bijdrage van Jos Dorpsoudste de Jong. De plaat zal later in een andere hoes als gelimiteerde oplage opnieuw uitgebracht worden. Erna Pruym verlaat Dull Schicksal.

Dolf Planteijdt Dorpsoudste de Jong

1990

Het overgebleven viertal speelt eerst op het Tegentonen festival in Paradiso en tourt later door Europa (Frankrijk, Polen en Duitsland). In Museum Boymans van Beuningen werkt Dull Schicksal samen met theatergezelschap De Pragmatici aan surrealistisch kabaret. Lukas Simonis organiseert de muzikale omlijsting van een Andy Warhol retrospectief in Lantaren/Venster (R'dam) en haalt voor deze gelegenheid de Tjechische groep Pulnoç (een voortzetting van de legendarische Plastic People Of The Universe) naar Nederland. Dull Schicksal treedt daarbij ook met een aantal gasten op. In de herfst van het jaar worden de opnamen gemaakt voor They Saved Hitler's Brain. Na het vastleggen van het nieuwe materiaal zegt Ronnie Krepel de groep te willen verlaten. Een vervanger wordt gevonden in de persoon van Colin McClure (o.a. ex Red Ballune, Black Sheep en Random Bob).

1991

De cassette Dull's Dullest Vol. 1 komt uit. Ook verschijnt de eerste cd van Dull Schicksal: They Saved Hitler's Brain die nog met Krepel op bas is opgenomen. De groep raakt betrokken bij de Rotterdamse Improvisatie Poel (RIP) en de leden doen aan diverse projecten en uitvoeringen mee. Victor Snijtsheuvel treedt in het najaar tot Dull Schicksal toe. Snijtsheuvel is performance-artiest, instrumenten-bouwer en gitarist, maar binnen Dull beperkt hij zich tot gitaar, vocalen en mondharmonica. Aan het eind van het jaar doet Dull Schicksal samen met Morzelpronk een tournee door Duitsland en Zwitserland.

Morzelpronk

1992

Dull Schicksal wordt een zestal met de komst van Gerard van Dongen. Versterkt met een blazerssectie, gerecruteerd uit de RIP-gelederen, gaat de groep het Koeienverhuurbedrijf weer in om Neem Die Pijp Uit Je Muil, Jij Hond op te nemen. Het is een voorlopig hoogtepunt in het oeuvre van het collectief dat beloond wordt met een plaats in de Moordlijst. De groep maakt muziek voor de video Twee Heren Die Het Leven Ernstig Nemen van Stella van Voorst van Beest en de 35 mm film Paniek van Pieter Jan Smit. Vanaf 1992 tot aan 1996 speelt Dull Schicksal ook regelmatig als Dull Schicksal Extended, de band is dan uitgebreid tot soms wel elf mensen. In die hoedanigheid maakt men jazzpodia en ruimtes voor geïmproviseerde muziek onveilig, zonder 'jazz' te spelen overigens. In Dull Schicksal Extended duiken mensen op als Gabriel Steens (baritonsax), Marijn van Meeuwen (altsax), Peter Haex, Felicity Provan, Joop Vos (altsax), Henk Bakker (klarinetten), Teun Hertogh en Mariëtte Rouppe van der Voort.

1993

Na er bijna vanaf het begin af aan bij geweest te zijn verlaat Bart Vos de groep waardoor Lukas Simonis het enige overgebleven lid is van de oorspronkelijke bezetting. Clemens Gillekens (ex Hi Ho Silver) neemt de plaats van Bart in achter de drumkit. De groep speelt tijdens het Eigenwijds Festival te Haarlem. Met een tiental gasten trekt men naar Studio Toon te Oost-Knollendam waar met Dolf Planteijdt Dikke Mannen wordt opgenomen. Onder de gasten drie zangeressen: de Zweedse Mia Andrésen, die ook enkele teksten schrijft, Saskia Leenes en Marion Coutts (Dog Faced Hermans). Het album Dikke Mannen heeft voor Dull Schicksal begrippen een hoog aantal liedjes en de inspiratie is in veel gevallen bij Europese volksmuziek gehaald. Wederom wordt de Moordlijst gehaald. Het zestal speelt op het Dissidenten Festival en gaat vergezeld door Leenes en Andrésen half Europa door. De tour ter ondersteuning van Dikke Mannen voert door Duitsland, Zwitserland (o.a. in Neuchatel op het Hors Cabarit Festival), Frankrijk, Tsjechië, Oostenrijk en Slovenië (Druga Godba Festival). Bij de 16 mm film Killing Mom van de Duitser Carl Andersen wordt Dull Schicksal's muziek gebruikt, Lukas Simonis is ook even te zien in de film.

Dog Faced Hermans Dolf Planteijdt Hi Ho Silver

1994

In Duitsland staat Dull Schicksal op het AKUT festival te Mainz en in Frankrijk op het Festival Des Oreilles En Pointe. Terug in Nederland wordt in Rotterdam bijna live in anderhalve dag de cd Herfstbladeren opgenomen. Muzikaaltechnisch schiet het weer alle kanten op, maar het ontbreken van een goede mix blijkt de plaat geen goed te doen, de groep is er achteraf ontevreden over het zo snel gedaan te hebben. Na de opnamen verlaten één voor één Clemens Cillekens, Victor Snijtsheuvel en Frans Friederich om uiteenlopende redenen de band. Er komt voor de drie verdwenen leden maar één vervanger: Hajo Doorn. In die samenstelling wordt de muziek verzorgd bij de 16 mm film Fishy van Nanoek Leopold. In Rotterdam in De Unie vindt een opmerkelijke avond plaats onder de naam A Dull Event With Dull Schicksal Extended And Guests. Naast Dull Schicksal Extended zijn Het Instituut Voor Betaalbare Waanzin, Viola Kramer, Helmut Neugebauer en Leonid Soybelman van de partij. In december speelt Dull Schicksal op het Klap Op De Vuurpijl festival in Amsterdam.

1995

Frans Friederich maakt samen met DJ Robert Kroos onder de naam Estos Noson Pagagos de cd De Arte Venandi Cum Avibus. Op deze plaat staat een flink aantal teksten van Lukas Simonis die op een paar nummers ook meespeelt. In de meeste gevallen vergezeld door Mia Andrésen reist Dull Schicksal door Italië, Frankrijk, Slovenië, Hongarije, Servië, Oostenrijk en Tsjechië. Dull's Dullest Vol. 2 bevat niet eerder uitgebracht werk, live-opnamen, diverse film-scores en haast commerca-achtige tussendoortjes.

Estos Noson Pagagos

1996

Gerard van Dongen verlaat Dull, Henk Bakker vervangt hem. Als The Rosebuds maken leden van Dull Schicksal met oude bekenden de cassette The Rosebud Mystery als een soort geheimzinnig project. De meer poppy muziek die toch de nodige Dull Schicksal kenmerken heeft ontlokt positieve reacties. Lukas Simonis en inmiddels ook Colin McClure hebben bezigheden rond het uitkomen van Trespassers W's Fly Up In The Face Of Life en de tournee (o.a. door Amerika) ter promotie daarvan. Tijdens een uitgebreide Europese tournee wordt in juli in Studio Midi Pyrenees te Ceaudeval (Frankrijk) het materiaal voor Ambush opgenomen onder productionele begeleiding van Bob Drake en Reinhold Knieps (baas van huidige platenmaatschappij AMF Music).

Bob Drake The Rosebuds Trespassers W

1997

Met het Gentse Fukkeduk tracht Dull Schicksal zich een weg te banen tussen de gangbare circuits van rock, jazz en geïmproviseerde muziek. Samen treden ze in maart op in Tejatro Popular in Rotterdam, het Bimhuis te Amsterdam en in De Vooruit te Gent. Het zijn optredens met heavy stukken met veel ruimte voor improvisatie en vol gebundelde kracht, waarbij de strijkpartijen van de drie strijkers van Fukkeduk soms voor rustpuntjes zorgen. Een nieuwe uitdaging is er als op 20 april in het kader van Wisselwerk #2 onder de titel Cleaning The House een programma rond Charles Ives wordt opgevoerd in Dodorama Rotterdam. Daarbij komen tegelijkertijd een improvisatiegroep (de Rouppe Group), een 'rock'groep (DS) en een pianist (Reinier van Houdt) op het podium (soms ook opgedeeld in kleinere cellen). Begin mei verschijnt dan eindelijk Ambush. Opvallend is dat zowel Doorn, Simonis als McClure bijdragen op toetsen leveren. Hierna wordt het een tijdje stil rond Dull Schicksal. Simonis is onderwijl actief als programmeur van Dodorama (in 2000 omgedoopt tot WORM) te Rotterdam.

1999

Friederich brengt het derde deel van zijn solo-projekt Recyclopedia uit. De 3 Charles' Suite is gedeeltelijk opgenomen tijdens een concert van de R:IP (Rotterdamse Improvisatie Poel) in Dodorama op 21 december 1997. Simonis maakt met de groep AA Kismet het album Where's The Rest Of Me.

AA Kismet

2001

Simonis maakt samen met Wilf Plum en een Zwitsere toetseniste/bassiste deel uit van de band Lianne Flu Winks. In juli verschijnt het tweede album van AA Kismet, de band die hij vormt met multi-instrumentalist Bob Drake.

AA Kismet Liana Flu Winks

2002

Tijdens het RUMOR festival in Utrecht speelt Coolhaven, een trio dat bestaat uit Peter Fengler, Hajo Doorn en Lukas Simonis. De groep maakt gebruik van akoestische instrumenten, samplers, computers, sequencers, effectapparatuur en de menselijke stem. Onder de naam Moaning Balsa doen Simonis en de Amerikaanse muzikante Ann La Berge (zang, fluit, elektronische muziekinstrumenten) samen met het Britse duo Bohman Brothers optredens in Nederland en Duitsland. Het debuutalbum van Lianne Flu Winks heet Sunshine Furball. Lukas Simonis vormt samen met de in Rotterdam woonachtige Franse muzikant Pierre Bastien het duo Mots D'heures: Gousses, Rames.

Coolhaven Mots D'heures: Gousses, Rames

2004

Onder de naam Kodi & Pausa neemt Lukas Simonis (Pausa) samen met Natalie Bruys (Kodi) het album In One Week And New Toys To Play op voor het label Brombron. De cd is opgenomen in Extrapool te Nijmegen met gebruikmaking van de daar aanwezige analoge synthesizercollectie en geluiden uit de stad.

2005

Simonis is ook actief in Apricot My Lady (met Ann La Berge en de Bohman Brothers), Vril (met Bob Drake en Chris Cutler), met Goh Lee Kwang (Kuala Lumpur) en The Static Tics (met Henk Bakker).

2006

In oktober verschijnt Simonis' eerste soloalbum Stots.

Lukas Simonis

2007

Simonis' album NEWS bevat bewerkte improvisaties samen met Kumi Otte Kondo (cello), Miki Sugiura (vocalen) en Nina Hitz (cello) geïnspireerd door werk van de Japanse dichter Takayuki Kawabata.

Discografie Dull Schicksal

In de discografie worden officiële opnamen die zijn uitgebracht van de betreffende persoon, band of ensemble per soort geluidsdrager chronologisch opgesomd. Meerdere uitgaven binnen hetzelfde jaar staan alfabetisch gerangschikt. Bij Gastbijdragen worden alleen bijdragen gelinkt aan platen van acts die een volledige vermelding hebben in de Muziekencyclopedie. Dit overzicht is bedoeld als index en biedt daarom geen volledige opsomming. Als muzikanten ook deel uitmaken van de bezetting van een band die in de encyclopedie staat, zijn de discografische gegevens terug te vinden bij de desbetreffende band.

Audio/Video Dull Schicksal

Er is nog geen audio- of videomateriaal aanwezig.
Zelf audio of video toevoegen

Zelf audio of video toevoegen

Muziekencyclopedie.nl op Facebook Muziekencyclopedie.nl op Twitter

reageer