Een van de meest oorspronkelijke symfonische-rockgroepen van Nederland, in 1974 opgericht na de split van Q65. Met name de kwaliteiten van gitarist Joop van Nimwegen zijn in die tijd opvallend voor Nederlandse begrippen. De band excelleert in lange instrumentale stukken, met plaats voor soli op gitaar en toetsen. Ook zijn ...
Fred van Vloten
drums
Peter Vink
basgitaar
Ad Wammes
toetsinstrumenten
Joop van Nimwegen
gitaar
Paul Vink
toetsinstrumenten
Cleem Determeijer
toetsinstrumenten
Beer Klaasse
drums
Hans Bosboom
drums
Tentoonstelling en lezingen over 50 jaar Golden Earring (12-7-11) 
Een van de meest oorspronkelijke symfonische-rockgroepen van Nederland, in 1974 opgericht na de split van Q65. Met name de kwaliteiten van gitarist Joop van Nimwegen zijn in die tijd opvallend voor Nederlandse begrippen. De band excelleert in lange instrumentale stukken, met plaats voor soli op gitaar en toetsen. Ook zijn er invloeden van jazzrock en weet het viertal soms een swingende groove neer te leggen.
Nadat de heropgerichte Q65 begin van het jaar uit elkaar is gevallen, besluiten gitarist Joop van Nimwegen en bassist Peter Vink samen met drummer Beer Klaasse een nieuwe band te beginnen. Een toetsenman wordt gevonden in uit de Swinging Soul Machine afkomstige Paul Vink. In de kelder van het Haagse jongerencentrum Paard van Troje wordt gedurende ruim een jaar geschaafd aan een eigen geluid. Aangezien men geen geschikte zanger vindt, wordt van de nood een deugd gemaakt en besluit men zich te profileren als instrumentale groep. Paul Vink (naar Livin’ Blues) is dan al vervangen door conservatoriumstudent Cleem Determeijer.
Livin' Blues Q65 Roy Beltman Swinging Soul Machine
Samen met Roy Beltman, huisproducer van platenmaatschappij Negram, voltooit de band in drie dagen de debuut-LP Glory Of The Inner Force, die in april verschijnt en door de pers goed wordt ontvangen. De niet op de plaat voorkomende single Colossus doet niets; wel treedt de formatie regelmatig op en laat bij de bezoekers dan een diepe indruk achter. Dat Finch niet zomaar een Hollands bandje is, blijkt als het Atlantic-label het album in september in Amerika uitbrengt. De LP krijgt onder meer in het vakblad Billboard een gunstige kritiek.
Als eind maart de tweede plaat Beyond Expression uitkomt is er al veel meer belangstelling voor het kwartet. Het album is wederom geproduceerd door Roy Beltman, maar deze keer is er bijna een maand voor de opnamen uitgetrokken, waarna de voor zijn studie kiezende Determeijer wordt opgevolgd door de uit Purple Haze afkomstige Ad Wammes. Bij radio Veronica verkiest men Beyond Expression tot Elpee van de Week, hetgeen de groep een goed gevulde concertagenda oplevert. In Amerika besluit men Beyond Expression niet uit te brengen, na tegenvallende verkoopresultaten van het debuutalbum.
Nadat Beer Klaasse zijn plaats achter het drumstel heeft overgedaan aan Hans Bosboom (ex-Blues Session), tekent de groep in juni een contract bij Bubble Records, een sublabel van Ariola. In de maanden augustus en september werkt men met behulp van de Engelse producer Sandy Roberton aan de derde LP die in november als Galleons Of Passion verschijnt. Het is dan midden in de punk/new wave-tijd en de Nederlandse critici hebben weinig oor voor de plaat, die wel beter klinkt dan de eerdere albums. Met het Rockburgh-label wordt een contract afgesloten om Galleons Of Passion ook in het Verenigd Koninkrijk uit te brengen.
De kwaliteiten van Galleons Of Passion blijken de belangstelling in België en Duitsland aan te wakkeren, wordt in beide landen getourd. In Duitsland is men in mei op trektocht als voorprogramma van de Jan Akkerman Band. Eindelijk lijkt Finch het werkterrein blijvend uit te kunnen breiden, maar het vertrek van Hans Bosboom gooit het eerste roet in het eten. Bosboom wordt nog opgevolgd door Fred van Vloten, maar als ook Joop van Nimwegen besluit de groep te verlaten, is dat voor de anderen het moment om Finch op te doeken. Het gaat in goed overleg en men houdt nog een afscheidstournee, die afgesloten wordt met een optreden op 14 november in het Haagse Congresgebouw.
In de discografie worden alle opnamen die zijn uitgebracht van de betreffende persoon of ensemble per soort geluidsdrager chronologisch opgesomd. Daarbij beperken we ons tot de titel, het type geluidsdrager, jaar van uitgave of opname, label, overzicht van gastmusici, plus eventuele opmerkingen over de uitgave.
| Act | Finch |
| Type en jaar | LP, 1975 |
| Label | Negram, NR 907 |
| producer | Roy Beltman |
| Act | Finch |
| Type en jaar | LP, 1976 |
| Label | Negram, NK-203 |
| producer | Roy Beltman |
| Act | Finch |
| Type en jaar | LP, 1977 |
| Label | Bubble, 25690 XOT |
| producer | Sandy Roberton |
| Act | Finch |
| Type en jaar | CD, 1994 |
| Label | Pseudonym, CDP-1011 |
| producer | Roy Beltman |
| Bijzonderheden | Rerelease, incl. de Colossus single |
| Act | Finch |
| Type en jaar | CD, 1995 |
| Label | Pseudonym, CDP-1015 |
| producer | Roy Beltman |
| Bijzonderheden | Rerelease |
| Act | Finch |
| Type en jaar | CD, 1995 |
| Label | Pseudonym, CDP-1019 |
| producer | Sandy Roberton |
| Bijzonderheden | Rerelease |
| Act | Finch |
| Type en jaar | 2CD, 1999 |
| Label | Pseudonym, CDP 1066 DD |
| Bijzonderheden | de eerste cd bevat niet eerder uitgebrachte opnames uit de Galleons Of Passsion-periode (1977), de tweede CD is een live registratie uit 1976 |
| Act | Finch |
| Type en jaar | 7", 1975 |
| Label | Negram, NG 2024 |
| B-kant | Colossus Part 2 |
| producer | Roy Beltman |
Er is nog geen audio- of videomateriaal aanwezig.
Zelf audio of video toevoegen