Pop / Rock Dance Hiphop Jazz Wereld Klassiek Hedendaags Podia Festivals Genreboom

INSTANT COMPOSERS POOL

Overzicht | Biografie | Discografie | Foto's | Audio/Video

Instant Composers Pool in 2010

Periode

1967 - heden

Genre

impro, jazz

Online

Officiële website

Instant Composers Pool

De Instant Composers Pool wordt in 1967 opgericht door rietblazer Willem Breuker (Amsterdam, 4 november 1944 – Amsterdam, 23 juli 2010), drummer Han Bennink (Zaandam, 17 april 1942) en pianist Misha Mengelberg (Kiev, Rusland, 5 juni 1935). De organisatie, die zich in zijn manifest 'muzikaal-politiek' noemt, runt een platenlabel ...
Volledige biografie...

Bezetting

Thomas Heberer   trompet
Wolter Wierbos   trombone
Michael Moore   altsaxofoon, basklarinet, klarinet
Ab Baars   klarinet, tenorsaxofoon
Tobias Delius   klarinet, tenorsaxofoon
Meer resultaten... Minder resultaten

Genoemd in de biografie van

1971   Misha Mengelberg
1975   Michel Waisvisz
1975   Tristan Honsinger
Meer resultaten... Minder resultaten

Biografie Instant Composers Pool

De Instant Composers Pool wordt in 1967 opgericht door rietblazer Willem Breuker (Amsterdam, 4 november 1944 – Amsterdam, 23 juli 2010), drummer Han Bennink (Zaandam, 17 april 1942) en pianist Misha Mengelberg (Kiev, Rusland, 5 juni 1935). De organisatie, die zich in zijn manifest 'muzikaal-politiek' noemt, runt een platenlabel en verzorgt optredens van groepen waarvan de initiatiefnemers deel uitmaken (hoewel zelden alle drie tegelijk), met wisselende medemusici. ICP maakt ook muziektheater, soms in samenwerking met theatermaker Wim T. Schippers. Als Willem Breuker in 1974 ICP verlaat, gaan Mengelberg en Bennink verder. Ze halen geregeld grotere groepen bijeen, met zowel Nederlandse als Europese en Amerikaanse improvisatoren. Naast Mengelberg is aanvankelijk alleen Bennink een constante factor in de ICP-ensembles. Maar onder Mengelbergs muzikale leiderschap consolideert de bezetting zich steeds meer. Ten tijde van de projecten rondom composities van Herbie Nichols (1984), Thelonious Monk (1986) en Duke Ellington (1990) treden de vaste leden van de huidige bezetting een voor een toe, vooral gehaald of geadviseerd door Bennink.

1967

Het Misja Mengelberg-kwartet (zoals hij zijn voornaam toen nog schreef) verandert definitief als altsaxofonist Piet Noordijk en bassist Rob Langereis de groep verlaten. De nieuwe muzikale richting die Mengelberg wil inslaan bevalt hun absoluut niet, en ze hebben ook weinig op met de nieuwe rietblazer die de pianist in de groep heeft gehaald: Willem Breuker. De bassist wordt Maarten van Regteren Altena, en de groep gaat zich veel meer richten op (vrije) improvisatiemuziek. In juni 1967 treedt het nieuwe kwartet op tijdens het festival van Antibes/Juan-les-Pins in Zuid-Frankrijk. Het concert valt niet goed bij het publiek en een groot deel van de pers. Bennink en Breuker treden in deze periode veel samen op, onder de naam New Acoustic Swing Duo. Ze willen graag een plaat maken om op concerten te kunnen verkopen, en brengen die in eigen beheer uit. Het catalogusnummer is ICP 001, en zo is de Instant Composers Pool geboren. “Dan hoor ik er dus ook bij”, zegt Mengelberg (geciteerd in The Instant Composers Pool 30 Years). In het oprichtingsmanifest noemt de ICP zich een 'sociaal-professionele belangenvereniging van muzikanten die zich bezighouden met de ontwikkeling van de instrumentale improvisatie' (geciteerd door Buzelin). Mengelberg stelt in ditzelfde manifest: “ICP is in de eerste plaats een muzikaal-politieke organisatie. Wij willen politiek bedrijven. De geïmproviseerde muziek die wij maken is een volstrekt nieuw verschijnsel in Europa. Het plaatst zich buiten, of precies op de grens van wat men “cultuur” noemt.” De naam Instant Composers Pool wordt gehanteerd voor groepen met wisselende bezettingen, waarvan Mengelberg en Bennink de basis vormen (soms met, maar vaker zonder Breuker). Onder de sparring partners van het eerste uur zijn de Engelse gitarist Derek Bailey en de Deens-Congolese saxofonist John Tchicai.

1969

ICP realiseert zijn eerste muziektheaterproductie, het door Breuker geschreven Het Leven van Wolfgang Amadeus Mozart, waarin Mengelberg de hoofdrol krijgt toebedeeld en Bennink de rol van vader Leopold. De voorstelling is gebaseerd op een stripverhaal over het leven van de componist (dat klanten cadeau krijgen bij Moccona-oploskoffie van Douwe Egberts); projecties van plaatjes uit het verhaal vormen de achtergrond. Er vinden twee opvoeringen plaats: in de Kleine Zaal van het Amsterdamse Concertgebouw en in de Rotterdamse Doelen. Fotograaf Pieter Boersma tekent voor de productie en de projecties.

1970

In Rotterdam treedt een groep op die een goed beeld geeft van de internationaal samengestelde ensembles uit de begintijd van ICP. Naast Bennink en Mengelberg horen we op de LP Groupcomposing: Han's broer Peter Bennink (altsax en doedelzak), de Engelsen Evan Parker (saxofoons), Derek Bailey (gitaar) en Paul Rutherford (trombone), alsmede de Duitse rietblazer Peter Brötzmann.

1971

De eerste, titelloze, duo-LP van Mengelberg en Bennink verschijnt op het ICP-label. Het is een bezetting die ze al vaker hebben uitgeprobeerd (soms uit nood geboren, omdat Breuker weigert mee te werken), en nog heel vaak zullen gebruiken. Ook ICP 013 is een duo-plaat, die ze in 1972 over zes flexidiscs uitsmeren onder de titel Een Mirakelse Tocht Door Het Scharrebroekse. In 1973 schrijft Mengelberg de compositie Met Welbeleefde Groet Van De Kameel. Hij maakt daarin een 'Kameel' van een op het podium verzaagde keukenstoel. Het geheel is bedoeld als een concept-art-piece . In 2005 voert het ensemble het stuk nogmaals op in het Bimhuis, met als gast de Amerikaanse rietblazer Anthony Braxton. Filmopnamen komen terecht op de DVD Afijn, als een van de extra's bij de gelijknamige documentaire over Misha Mengelberg. In de Brakke Grond te Amsterdam presenteert ICP in oktober 1973 Mengelbergs “Hé, Hé, Hé, Waar Is De Marechaussee” (met als ondertitel “Melodrama voor een Acteur en Minstens Twee Improviserende Musici”).

1974

Breuker, die nooit echt op één muzikale lijn heeft gezeten met Mengelberg, verlaat ICP (om persoonlijk-muzikale en financiële redenen) en begint zijn Willem Breuker Kollektief. Maarten van Regteren Altena blijft bij ICP en concentreert zich naast optredens met zijn kompanen ook op solo-concerten en samenstellingen met andere snarenspelers, zoals altviolist Maurice Horsthuis en cellist Tristan Honsinger. Het duo Han & Misha laat van zich horen op de LP EinePartieTischTennis, die ze in samenwerking met het Duitse onafhankelijke label FMP uitbrengen. Een jaar later verschijnt hun dubbel-cassette Coincidents. Met kunstenaar-theatermaker Wim T. Schippers treedt ICP op in het Amsterdamse Mickery-theater met de muziektheatervoorstelling Bugpeh Expé. Tot 1982 is de samenwerking met Schippers een jaarlijks terugkerend festijn, met titels als Een Behoorlijk Kabaal, De Donkere Dagen Voor Kerst, Rodoplho, Een Tevreden (Ook Beide), Soiree Soiree, Kwalen Des Tijds, Tafelhoofdpijn en Gevolgen Van Kip.

1977

De Instant Composers Pool begint steeds vaker een grote band te worden. In de rietsectie spelen, naast Peter Bennink, John Tchicai en Peter Brötzmann, de Oekraïense Amerikaan Keshavan Maslak, Gilius van Bergeijk (hobo), de klassieke saxofonist Ed Boogaard, en de via Engeland uit Zuid-Afrika overgekomen Sean Bergin. Daarnaast werken de trombonisten Bert Koppelaar en Radu Malfatti, cellist Tristan Honsinger en kraakdoos-bespeler Michel Waisvisz geregeld mee aan ICP-optredens. De LP's Tetteretet en In Berlin (op het FMP-label) doen verslag van deze periode.

1979

Tijdens het festival van Cremona speelt ICP met een bijna geheel Italiaanse bezetting. Het trio Mengelberg-Fishkind-Bennink is aangevuld met blazers zoals trompettist Enrico Rava, trombonist Giancarlo Schiaffini en rietblazer Gianluigi Trovesi. Van het optreden verschijnt de LP Live Soncino, die ICP en het Italiaanse label AdLib gezamenlijk uitbrengen. In 1980 haalt Mengelberg de jonge trombonist Wolter Wierbos in het orkest. De volgende nieuwe rekruten zijn de Amerikaanse rietblazer Michael Moore en altviolist Maurice Horsthuis. De bezetting van het orkest neemt nu wat vastere vormen aan, met ook trombonist Joep Maessen en Peter Brötzmann. In 1982 gaat de Instant Composers Pool op tournee naar Japan. Een verslag is te vinden op de LP Japan Japon, waar de Japanse trompettist Toshinori Kondo de gast is. In Nederland voert Mengelberg met ICP-leden en gasten (onder wie Derek Bailey en de klassieke zangers Max Weegberg en Ronda Liss) zijn opera-parodie Een Pond Verloren Tijd uit. In 1983 verschijnt cellist Ernst Reijseger in de groep.

1984

Misha Mengelberg toont zijn arrangeerkwaliteiten in het Herbie Nichols-project. Een twaalfkoppige ICP-bezetting interpreteert het repertoire van de door Mengelberg zeer bewonderde Amerikaanse pianist-componist Herbie Nichols (1919-1963). Bij twee concerten (in Utrecht en Rotterdam) maakt Dick Lucas opnamen, die op een cassette verschijnen onder de titel Extension Red, White & Blue. In de bezetting valt de naam op van sopraansaxofonist Steve Lacy, in wie Mengelberg en mede-Nichols-adept treft. Beiden zijn ook te horen op de kwintet-plaat Regeneration (met Bennink, trombonist Roswell Rudd en bassist Kent Carter, 1982), en op Change Of Season (met trombonist George Lewis en bassist Arjen Gorter, 1984) met muziek van Nichols en Monk. Trompettist Toon de Gouw en trombonist Garrett List vormen naast Wierbos de kopersectie, maar blijven niet in de groep. Altsaxofonist Paul Termos wordt wel lid van de vaste bezetting.

1986

Na het Nichols-project volgt een programma rondom de muziek van een andere favoriete pianist-componist van Mengelberg: Thelonious Monk. Een nieuw gezicht in het ensemble is saxofonist-klarinettist Ab Baars, die de plek inneemt van Paul Termos. Larry Fishkind maakt geen deel meer uit van de groep. Reijseger neemt de baspartij voor zijn rekening, tot in 1987 Ernst Glerum de groep komt versterken. Daarmee vormt het volledige Amsterdam String Trio de snarensectie van de ICP. Horsthuis verlaat de groep echter kort hierna. Mengelberg zoekt naar een vervanger, en vindt die in eerste instantie in violiste Maartje ten Hoorn, die tot 1993 in het ensemble blijft.

1990

Opnieuw stort Mengelberg zich op het herverklanken van de muziek van een favoriete componist: Duke Ellington. Hiertoe haalt hij weer een trompettist bij de groep: Evert Hekkema. Net als voor De Gouw bij het Nichols-project blijft ook voor Hekkema niet meer dan een gastrol weggelegd. Het Ellington-repertoire is te horen op een tweetal CD's, getiteld Bospaadje Konijnehol. Het overige repertoire op de twee platen betreft de suite De Purperen Sofa uit 1986, plus recenter werk zoals de K-stukken en Tegenstroom. In de bezetting duikt eind 1991 ook de naam van Tristan Honsinger weer op.

1993

Met de Duitser Thomas Heberer heeft Mengelberg eindelijk een vaste trompettist gevonden. De nieuwe bezetting, met naast Heberer de vaste waarden Moore, Baars, Wierbos, Reijseger, Honsinger, Glerum, Mengelberg en Bennink, maakt twee live-opnames (in Zürich en Middelburg) voor een nieuwe CD op het Zwitserse hatOLOGY-label: Jubilee Varia.

1998

Ernst Reijseger verlaat de groep. Zijn plek blijft een tijd onbezet, tot de Amerikaanse violiste Mary Oliver twee jaar later de snarensectie weer completeert. Met deze nieuwe bezetting maakt het orkest in 2001 de CD Oh, My Dog, de eerste plaat op het eigen label sinds tien jaar. Drie jaar later volgt Aan & Uit, waarop we een nieuw bandlid aantreffen: tenorsaxofonist-klarinettist Tobias Delius. Met dezelfde bezetting maakt het ICP Orchestra ook Weer Is Een Dag Voorbij.

2007 - 2011

Leden van het ICP Orchestra (Baars, Honsinger, Mengelberg, Bennink) nemen met de Italiaanse zangeres Alessandra Patrucco de CD Circus op, die op het eigen label verschijnt. Ter gelegenheid van het veertigjarig bestaan nodigt de Amerikaanse trompettist Dave Douglas het ICP Orchestra uit voor een serie masterclasses op het conservatorium van het Canadese Banff. In het Bimhuis neemt het orkest een nieuwe live-CD op, die onder de simpele titel Live At The Bimhuis verschijnt. In september 2009 speelt de groep vier dagen achter elkaar in het Bimhuis, opnamen daarvan verschijnen in 2010 op de CD ICP (049) Orchestra en het alleen op vinyl verkrijgbare ICP !050! Het jaar daarna verschijnt het fotoboek You Have To See It, waarin Ton Mijs (foto's) en Kevin Whitehead (tekst) de band portretteren.

2012

ICP viert het 45-jarig bestaan met een speciale jubileumuitgave in de vorm van een 52 cd's en 2 dvd's tellende box met alle platen die het orkest ooit heeft uitgebracht. De foto's in het bijgaande boek zijn gemaakt door Pieter Boersma. Elke box heeft een uniek nummer en alle omslagen hebben een verschillende schildering gemaakt door Han Bennink. De presentatie vindt op 18 november plaats in het Bimhuis.

2013

Het orkest staat van 29 januari tot en met 2 februari in The Vortex Jazz Club te Londen waar de muzikanten in verschillende samenstellingen spelen met Britse collega's als Evan Parker, Steve Beresford, John Coxon, Phil Minton en Alex Maguire. In april reist ICP naar de Verenigde Staten voor optredens in Colorado Springs, Seattle, Oakland, Portland, Chicago, Detroit, Pittsburgh, Philadelphia, Baltimore en New York. De tournee eindigt op 17 april in Montreal. ICP tourt in november door Argentinië en Uruguay. Het orkest is 20 november de openingsact op het Buenos Aires Jazz Festival.

Discografie Instant Composers Pool

In de discografie worden officiële opnamen die zijn uitgebracht van de betreffende persoon, band of ensemble per soort geluidsdrager chronologisch opgesomd. Meerdere uitgaven binnen hetzelfde jaar staan alfabetisch gerangschikt. Bij Gastbijdragen worden alleen bijdragen gelinkt aan platen van acts die een volledige vermelding hebben in de Muziekencyclopedie. Dit overzicht is bedoeld als index en biedt daarom geen volledige opsomming. Als muzikanten ook deel uitmaken van de bezetting van een band die in de encyclopedie staat, zijn de discografische gegevens terug te vinden bij de desbetreffende band.

Foto's Instant Composers Pool

Audio/Video Instant Composers Pool

Video Instant Composers Pool

Slotmanifestatie Holland ...
Slotmanifestatie Holland Festival (1973)
ICP Orchestra - STEIGERPI...
ICP Orchestra - STEIGERPIJP (music video)
ICP Orchestra speelt Broz...
ICP Orchestra speelt Brozziman
Heeft u ongewenste inhoud gesignaleerd? Maak hier melding van.
ICP Orchestra - STEIGERPIJP (music video)

Alle video's

Zelf audio of video toevoegen

Muziekencyclopedie.nl op Facebook Muziekencyclopedie.nl op Twitter

reageer