Pop / Rock Dance Hiphop Jazz Wereld Klassiek Hedendaags Podia Festivals Genreboom

PAUL ACKET

Overzicht | Biografie | Discografie | Foto's | Audio/Video

op kantoor

Periode

15-11-1922 - 05-10-1992

Genre

impro, jazz, pop/rock

Paul Acket

De Haagse impresario Paul Acket (Semarang, Java, Nederlands-Indië, 15 november 1922 – Scheveningen, 5 oktober 1992) is vooral bekend als oprichter en directeur van het North Sea Jazz Festival. Op jonge leeftijd organiseert hij al jazzconcerten in Hilversum en omgeving. Hij viert zijn eerste zakelijke succes als manager van de ...
Volledige biografie...

Genoemd in de biografie van

1976   Rob Agerbeek

Biografie Paul Acket

De Haagse impresario Paul Acket (Semarang, Java, Nederlands-Indië, 15 november 1922 – Scheveningen, 5 oktober 1992) is vooral bekend als oprichter en directeur van het North Sea Jazz Festival. Op jonge leeftijd organiseert hij al jazzconcerten in Hilversum en omgeving. Hij viert zijn eerste zakelijke succes als manager van de populaire Dutch Swing College Band. Vanaf eind jaren veertig organiseert hij concerten rondom grote Amerikaanse jazzmusici. Tegelijkertijd begeeft hij zich op de tijdschriftenmarkt. In de jaren zestig schieten de verkoopcijfers van zijn maandblad Muziek Expres omhoog als gevolg van de populariteit van The Beatles. Acket organiseert ook pop- en rockconcerten van de belangrijkste artiesten uit die tijd, waaronder The Rolling Stones. Het eerste concert van de Britse band in het Scheveningse Kurhaus loopt uit op een grote vechtpartij, maar latere concerten verlopen probleemloos. Acket organiseert geregeld meerdaagse jazzfestivals, zoals Newport in De Doelen. In 1974 verkoopt hij zijn tijdschrifttitels aan uitgever VNU. Met de opbrengst financiert hij het eerste North Sea Jazz Festival, in 1976 in het Haagse Congresgebouw. De formule, drie dagen lang jazz in vele zalen tegelijk, is succesvol en North Sea Jazz wordt een internationaal begrip. Acket leidt North Sea Jazz tot zijn overlijden in 1992.

1922 - 1939

Paul Acket wordt in 1922 geboren op Java. Zijn moeder verhuist in 1926 met haar drie kinderen naar Hilversum. Zijn vader blijft op Java werken. Op de afdeling hbs-B van het Christelijk Lyceum maakt Acket samen met schoolvriend en latere AVRO-directeur Ger Lugtenburg een handgeschreven tijdschrift over de artiesten die te horen zijn op de Hilversumse radio. Jazz is op dat moment populaire dansmuziek. Acket neemt kort trompetles maar stopt nadat hij constateert dat hij geen talent heeft.

1940 - 1945

In 1940, zijn eindexamenjaar, organiseert Acket zijn eerste avonden met jazz en amusementsmuziek. In de orkesten die hij programmeert spelen bekende radio-artiesten en latere bekende jazznamen zoals Rita Reys, Wessel Ilcken en Boy Edgar. De Tweede Wereldoorlog is uitgebroken en de Duitse bezetter legt het gebruik van de Engelse taal aan banden, evenals de jazzmuziek. Acket trekt zich hier in eerste instantie niets van aan. Hij wordt ontboden bij de Ortskommandant en krijgt een reprimande. Hierna vermeldt hij op affiches en in advertenties fictieve Nederlandse bandnamen zoals ‘Johnny en zijn hots-knotsers’ en ‘De Kolenkit-zwaaiers’. In 1943 wordt Acket tewerkgesteld in Duitsland. Na de bevrijding verblijft hij een half jaar in Parijs, waarna hij terugkeert naar Hilversum.

1946 - 1951

Paul Acket schrijft jazzrecensies voor het Haagse dagblad Het Vaderland en voor het in de oorlog opgerichte populaire-muziekblad Tuney Tunes. In 1949 wordt hij redacteur bij Tuney Tunes en begint hij met toestemming van de uitgever het jazzblad Rhythme. Hij organiseert succesvolle tournees voor de Dutch Swing College Band en programmeert daarbij buitenlandse solisten, onder wie de beroemde sopraansaxofonist Sidney Bechet. In april 1950 helpt hij de klassieke impresario Ernst Krauss bij de organisatie van twee Nederlandse concerten van Duke Ellington. Acket stopt in 1951 bij Rhythme na een conflict en werkt anderhalf jaar voor het tijdschrift Luister.

1952 - 1961

In 1952 richt Acket zijn eigen impresariaat op. In maart 1952 haalt hij bebop-pionier Dizzy Gillespie naar het Kurhaus in Scheveningen. Na het optreden reist de trompettist naar Amsterdam voor een nachtconcert in het Concertgebouw. Deze pendelformule, in samenwerking met de Amsterdamse impresario Lou van Rees, wordt met succes herhaald in de komende jaren. Acket organiseert concerten van toonaangevende Amerikaanse jazzartiesten zoals Billie Holiday (1954), Miles Davis (1957) en John Coltrane (1961, ’62 en ‘63). Daarnaast oogst hij financieel succes met de tournees van de Dutch Swing College Band. Met de opbrengst richt hij een nieuw tijdschrift op, Muziek Expres, waarvan het eerste nummer verschijnt op 1 januari 1956. Van Rees sluit met het Concertgebouw een exclusief contract voor de populaire nachtconcerten. Deze overeenkomst wordt in 1961 beëindigd. Voortaan organiseert Acket de meeste nachtconcerten in Amsterdam. In augustus 1961 gaat hij in zee met de Amerikaanse impresario en producer Norman Granz, die veel grote jazzartiesten onder zijn hoede heeft.

1962 - 1966

In de jaren zestig verliest jazz aan populariteit en verschuift het accent van het impresariaat naar popconcerten. Vanaf 1962 zijn dit tienersterren als Cliff Richard, Trini Lopez en Paul Anka. In 1964 zorgt de doorbraak van The Beatles voor een opzienbarende oplagestijging van Muziek Expres. Paul Acket is betrokken bij het concert van The Beatles in Blokker en organiseert het eerste Nederlandse optreden van The Rolling Stones, op 8 augustus 1964 in het Kurhaus. Na enkele nummers ontstaat er oproer in de overvolle zaal en wordt het concert gestaakt. Het gevolg is een massale vechtpartij tussen publiek, beveiliging en politie, waarbij grote schade wordt aangericht aan het interieur van het Kurhaus. Het weerhoudt Acket niet om de Stones meerdere keren terug te halen naar Nederland. Deze latere optredens verlopen probleemloos. Acket organiseert concerten met beatgroepen als The Kinks, The Hollies en Small Faces. Hij neemt het blad Tuney Tunes van zijn vroegere werkgever over en verandert de naam in Popfoto. In 1966 organiseert Acket in De Doelen te Rotterdam het eerste driedaagse Newport Jazz Festival in Europe, in samenwerking met de Amerikaanse impresario George Wein. Het programma biedt Amerikaanse jazzartiesten uit zowel de mainstream als de avant-garde. Deze formule wordt in latere jaren herhaald.

1967 - 1976

Het impresariaat van Paul Acket organiseert concerten in steeds meer genres. Vaak kiest hij daarvoor de festivalformule. In 1967 verzorgt Acket de muzikale programmering van de vijfdaagse Hippy Happy Beurs in Ahoy’, met nieuwe rockgroepen als Pink Floyd en de Jimi Hendrix Experience. In hetzelfde jaar organiseert hij concerten met Italiaanse pop (Canteurope) en soul (Soul Explosion, met hoofdact Sam & Dave). In de jaren daarop komt hij onder meer met de Midnight Soul Show, de Rock & Roll Revival Show, Free Jazz, This is the Blues en de Country & Western Show. Hier treedt telkens een bekende hoofdact op naast minder bekende talenten uit hetzelfde genre. Daarnaast blijft Acket concerten organiseren met beroemde jazzartiesten (Ella Fitzgerald, Duke Ellington) en toonaangevende rockbands (The Who, Beach Boys, Frank Zappa/Mothers of Invention, Soft Machine). In de jaren zeventig ligt de nadruk op grote pop- en rockconcerten. Na lange onderhandelingen met uitgever VNU neemt deze de tijdschrifttitels van Paul Acket over, inclusief de Duitse edities van Muziek Expres en Popfoto. Aanvankelijk neemt VNU ook het impresariaat over, maar na korte tijd wordt dit weer beheerd door Acket. Geïnspireerd door verschillende reizen langs Europese jazzfestivals met zijn vrouw Jos ontwikkelt hij het idee om een soortgelijk evenement in Nederland op te zetten, maar dan geheel overdekt. Met de opbrengst van de tijdschriften begint Acket in 1976 het driedaagse North Sea Jazz Festival in het Nederlands Congresgebouw te Den Haag. De concerten van onder anderen Count Basie, Ray Charles en Dizzy Gillespie worden bezocht door circa 9000 man. Aanvankelijk lijdt het festival verlies, maar het publiek en de meeste critici zijn enthousiast.

1977 - 1989

North Sea Jazz ontwikkelt zich tot een internationaal toonaangevend festival. In 1979 staan honderd concerten op het programma en wordt het budget geschat op ruim een miljoen gulden. Met circa 25.000 bezoekers zou het festival voor het eerst winstgevend zijn. Het programma van North Sea, dat verdeeld is over veel verschillende zalen, wordt in het programmaboekje weergegeven door middel van een blokkenschema, een principe dat wordt overgenomen door andere festivals. In de komende jaren presenteert North Sea naast jazzartiesten ook geestverwante publiekstrekkers uit andere genres, vooral soul en funk. In 1981 is de hoofdact soulzanger James Brown. Acket beschouwt het als een hobby om vergeten jazzartiesten op te sporen en op North Sea te presenteren. Op het festival van 1988 wordt de grote Statenhal in gebruik genomen. In 1989 is het bezoekersaantal 55.000.

1990 - 1994

Het Paul Acket Agency heeft zich ontwikkeld tot een familiebedrijf. Dochter Madelon Acket wordt directeur van North Sea Jazz, dat in 1990 uitbreidt naar vier dagen. In hetzelfde jaar wordt bij Paul Acket longkanker geconstateerd. Het impresariaat organiseert het nieuwe festival Jazz Mecca in Maastricht en neemt het Amsterdamse Drum Rhythm Festival over. Miles Davis treedt in 1991 op tijdens North Sea, twee maanden voor zijn overlijden. Tijdens het festival wordt op Nederland 3 de documentaire Jazzlife uitgezonden over Paul Acket. Hierin omschrijft saxofonist Hans Dulfer zijn gesprekken met Acket als jam-sessies en Acket zelf als ‘een soort muzikant’. North Sea gaat in 1992 terug naar drie dagen. Wegens lichamelijke klachten is Paul Acket alleen aanwezig bij het openingsconcert. Op 5 oktober 1992 overlijdt hij. In 1994 wordt het festival overgenomen door Mojo Concerts.

2006 - 2011

North Sea Jazz verhuist in 2006 naar Ahoy’ in Rotterdam, waarbij de oorspronkelijke formule gehandhaafd blijft. Het driedaagse festival trekt nu jaarlijks tussen de 65.000 en 70.000 bezoekers. In 2006 reikt het North Sea Jazz Festival ook voor het eerst de Paul Acket Award uit (voorheen de Bird Award). Met deze prijs wil de organisatie aandacht geven aan getalenteerde jazzmuzikanten die aan het begin van hun carrière staan. In 2010 dragen de erven Acket zijn enorme archief over aan Muziek Centrum Nederland. Naar aanleiding hiervan is tijdens NSJ 2011 een tentoonstelling te zien. Deze expositie verhuist vanaf eind juni naar de bibliotheek van Rotterdam.

In de discografie worden officiële opnamen die zijn uitgebracht van de betreffende persoon, band of ensemble per soort geluidsdrager chronologisch opgesomd. Meerdere uitgaven binnen hetzelfde jaar staan alfabetisch gerangschikt. Bij Gastbijdragen worden alleen bijdragen gelinkt aan platen van acts die een volledige vermelding hebben in de Muziekencyclopedie. Dit overzicht is bedoeld als index en biedt daarom geen volledige opsomming. Als muzikanten ook deel uitmaken van de bezetting van een band die in de encyclopedie staat, zijn de discografische gegevens terug te vinden bij de desbetreffende band.

Foto's Paul Acket

Audio/Video Paul Acket

Er is nog geen audio- of videomateriaal aanwezig.
Zelf audio of video toevoegen

Zelf audio of video toevoegen

Muziekencyclopedie.nl op Facebook Muziekencyclopedie.nl op Twitter

reageer