Pop / Rock Dance Hiphop Jazz Wereld Klassiek Hedendaags Podia Festivals Genreboom

hardcore

Overzicht | Geschiedenis | Lijst | Podia | Festivals

Gerelateerd

alternative
crossoverrock
emo
hardhouse
metal
oi!
punk
skatepunk
straight edge

Uitgelicht

Sorrow And Perdition

Geschiedenis

Begin jaren tachtig in de Verenigde Staten ontstane, extreme vorm van punk. Niet te verwarren met de extreme technovariant met dezelfde naam.
Lees meer...

Disabuse

Disabuse is een Nederlandse crossover van hardcore en metal. De band wordt in de zomer van 1987 opgericht in punkzaal Chi Chi Club in het Achterhoekse Winterswijk. De eerste EP Sorrow And Perdition (1989) wordt door het radioprogramma Vara's Vuurwerk uitgeroepen tot album van de week. De bezetting op de ... Lees meer...

Geschiedenis van Hardcore

Begin jaren tachtig in de Verenigde Staten ontstane, extreme vorm van punk. Niet te verwarren met de extreme technovariant met dezelfde naam.

Hardcore ontstaat aan het begin van de jaren tachtig in de Verenigde Staten (met name in New York en Los Angeles), als meest extreme variant van punk. Punk hoeft niet per se snel gespeeld te zijn, kan melodieus en poppy zijn, doordacht gecomponeerd, en gezongen. Zo niet de hardcore. Daarbij ligt het tempo zo hoog dat nummers dikwijls niet boven de minuut speelduur uitkomen, is de muziek gebaseerd rond één riff en worden de teksten uitgeschreeuwd. Hardcore klinkt alsof het in de oefenruimte is opgenomen op een cassetterecorder. De platenhoezen waarin de muziek verpakt komt tonen dikwijls een vergrote controversiële krantenfoto, een graffititekening en/of een kiekje van de band. Het imago is geen imago te hebben. Jonge jongens met korte koppies die in hun dagelijkse kloffie (T-shirt, bermuda en gympen) hun ding doen. Wel is men zeer politiek bewust en maatschappijkritisch. Een anti-commerciële houding en het dan ook fervent tegen multinationals zijn, is vrijwel onlosmakelijk met hardcore verbonden, alsmede het hoog in het vaandel dragen van het do-it-yourself-idioom.

Midden jaren tachtig ontstaat er een mengvorm van hardcore met de meer extreme soorten van de metal (o.a. thrashmetal en speedmetal). Een tijdlang gaat deze kruising onder de naam cross-over door het leven, maar in de jaren negentig wordt juist deze muziek als hardcore aangeduid. Hardcore die wars is van enige metalinvloed krijgt nu simpelweg het voorvoegsel old skool mee. Is hardcore aanvankelijk zonder imago, met de jaren is een uiterlijk van 'korte koppies, bermuda, T-shirt en gympen' een verplicht nummer geworden. Typerend bijbehorend vervoermiddel: het skateboard. Hardcorebands die hun onderwerpen brengen vanuit het perspectief van 'de skater' worden skatepunkbands genoemd.

Binnen de hardcore van Washington, DC, ontstaat in de jaren tachtig de straight edge. Strikt genomen geen muziekgenre, maar een manier van leven, waarin het niet-gebruiken van drugs, rookwaar en alcohol centraal staat. Afhankelijk van persoonlijke invulling kan het niet-gebruiken van dierlijke producten er ook onderdeel van zijn. Dit komt voort als reactie op het nihilisme dat de hardcore en punk tot dan toe nog weleens wil kenmerken - het no future. Die visie heeft zich wereldwijd verspreidt tot een heuse stroming, die eind jaren tachtig zijn piek beleeft qua populariteit. Straight Edge is in principe niet gebonden aan een bepaalde muziekstijl, maar heeft zich toch nooit kunnen losweken van de hardcore en punk.

Emocore - in de volksmond emo - is een substroming van de hardcore, die eind jaren tachtig ontstaat. Emocore onderscheidt zich van andere vormen van hardcore door in de teksten de nadruk niet te leggen op de boosheid, maar op het intellectuele, het poëtische, het, kortom, emotionele. De muziek van emobands is daarmee ook minder snel en agressief dan andere hardcore, harmonieuzer en melodieuzer. De zanger schreeuwt daarbij niet, maar zingt getergd, juist net tegen het schreeuwen aan. Het is allemaal minder macho. Wel blijft men de idealen van de hardcore hoog in het vaandel dragen. In de jaren negentig ontwikkelt de emocore zich in de breedte. Sommige emobands brengen snoeiharde hardcore, waarbij de longen uit het lijf worden geschreeuwd (de zogenaamde screamo; nog steeds emo in plaats van gewoon hardcore, omdat men tekstueel de ziel en zaligheid blijft blootleggen). Andere bands incorporeren elementen uit de gitaarrock (het melodieuze), de progressieve rock (het technisch hoogstaande) of de psychedelica (lange, ontaardende nummers).

B.G.K. (Balthazar Gerards Kommando) komt in 1982 voort uit pretpunkband The Nitwitz. Mathijs Houwink (basgitaar), Tony Leeuwenburgh (basgitaar, gitaar), Steven Walraven (gitaar), Marcel Verhoeven (drums) en René Van De Meer (zang) laten zich inspireren door de Amerikaanse hardcore, maar laten daarbij wel ruimte voor ingewikkelde akkoordenschema's en tempowisselingen. De uitgesproken internationaal georiënteerde hardcorescene in Europa en de Verenigde Staten biedt mogelijkheden voor uitgebreide tournees, wat B.G.K., na het verschijnen van het debuut, in 1984 door Spanje, Italië, Joegoslavië en Duitsland doet touren, alsmede de mogelijkheid biedt 35 optredens in de Verenigde Staten te geven. Na tweede plaat Nothing Can Go Wrogn! (1986) - uitgebracht op het Amerikaanse toonaangevende hardcorelabel Alternative Tentacles, wereldwijd 14.000 verkochte exemplaren - doet men zijn tweede uitgebreidde tournee door Europa en Amerika, waarna de band, in 1988, na een bezettingswisseling uit elkaar valt. De bandleden duiken vervolgens op in o.a. Morzelpronk, Loveslug en Hydromatics. In 1999 brengt Alternative Tentacles de compilatiecd A Dutch Feast... The Complete Works Of Balthasar Gerards Kommando uit.

B.G.K.

Schoolvoorbeeld van de do-it-yourself is het Haagse N.A.O.P. (Noisy Act Of Protest), dat in 1987 wordt opgericht door ene Sham (gitaar, zang) en Boozy (drums, zang). Men brengt in 1991 op het eigen Noisy Records de debuut-cd Noisy Act Of Protest uit, en tourt veelvuldig, waaronder in het voorprogramma van internationale metal- en hardcoregroten. Tweede plaat New Age Of Politics (1993) financiert men zelf, al verschijnt die wel op een Duits label. Midden jaren negentig lijkt de band wat naar de achtergrond te verschuiven als Boozy het Haagstalige rapgezelschap Duh Règah Buigahs opricht, gaat optreden als dichter (in 2003 verschijnt in eigen beheer zijn eerste boek) en een kritische column in het metalblad Aardschok (Duh Kwiz­puhdoarg) krijgt. Eind negentig met een nieuw contract op zak komt de band langzaamaan weer in het licht, met veelvuldig optreden en het uitbrengen van wederom goed ontvangen platen, waarop hardcore gekruist wordt met metal.

N.A.O.P.

Discipline wordt in 1990 in Eindhoven opgericht met Joost De Graaf (gitaar, zang), Carlo Geerlings (basgitaar), Erik Wouters (gitaar) en Joost Strijbos (drums) om streetcore te spelen (een vorm van hardcore; streetcore betekent zoveel als de 'sound of the streets'). Al vanaf het eerste volledige album Guilty As Charged (1996) krijgt men zeer lovende recensies en tourt men door Europa. Met latere platen - waarop de hardcore ook aan oi! wordt gekoppeld - zal de groep uitgroeien tot de internationale top van de streetcore, met niet alleen concerten in Europa, maar ook in de Verenigde Staten, waar hun platen ook in de schappen liggen.

Discipline

Oil wordt opgericht in 1997 door Jasper Uhl (gitaar), Nicholas Van De Doel (zang), Arnoud van Der Zijden (gitaar) en is een punkgroep met leden uit Amsterdam en Rotterdam. Na een 7-inch & 12-inch verschijnt in 2001 het eerste album Definition Delta, waarop de band laat horen breed georiënteerd te zijn. De zang verraadt invloeden van Fugazi en At The Drive-In en de band verwerkt op subtiele wijze elektronica in het heftige gitaargeluid. Oil doet daarop diverse internationale tournees, met concerten in Engeland, België, Duitsland, Frankrijk, Italië, Hongarije, Polen, Oostenrijk, Zweden, Noorwegen, Spanje, Zwitserland en Tsjechië. In 2003 verschijnt de EP Electric Tongue, die ook in de Verenigde Staten wordt uitgebracht. Daar zal de band dat jaar ook toeren. In 2004 staat de band op Noorderslag. In 2005 gaat Oil uit elkaar.

Oil

Was het in de jaren tachtig gebruikelijk om hardcore aan metal- of punksoorten te koppelen, vanaf de jaren negentig ontstaan er bands die over verdere grenzen kijken. Zo koppelt het in 1995 door de zangers Bastiaan (Het Beest) en Carsten (De Maniak), gitarist Wijnand, bassist Dre en drummer Rutger opgerichte Hoofdorp/Amsterdamse Neuk! loeiharde speedmetal en hardcore aan Nederlandstalige raps, die handelen over alles wat het vijftal niet zint. Aan eerste plaat Dopeheid Troef (1997) werkt de van Osdorp Posse bekende Def P mee. Als er een rel ontstaat op Noorderslag, waardoor de band zijn optreden aldaar ontzegd wordt, is de naam Neuk! definitief gevestigd. Met volgende cd's zal de groep een trouwe schare trouwe fans opbouwen. De leden houden er ook diverse zijprojecten op na.

Neuk!

 

j
 
Muziekencyclopedie.nl op Facebook Muziekencyclopedie.nl op Twitter

reageer