Pop / Rock Dance Hiphop Jazz Wereld Klassiek Hedendaags Podia Festivals Genreboom

reli-pop

Overzicht | Geschiedenis | Lijst | Podia | Festivals

Gerelateerd

a cappella/vocal groups
gospel
pop/rock
white metal

Uitgelicht

Elly Nieman in 1965

Geschiedenis

Term om het onderscheid te maken tussen gospel en qua idioom geheel andere muzieksoorten (metal, country, etc.) die als overeenkomst hebben tekstueel allemaal religieus (Christelijk) getint te zijn.
Lees meer...

Elly Nieman

Zangeres Elly Nieman is bekend van het duo Elly & Rikkert, samen met haar echtgenoot Rikkert Zuiderveld. In 1965 wint ze het Cabaret Der Onbekenden. Ze zingt mee op de hitsingle Meester Prikkebeen van Boudewijn de Groot. Elly Nieman brengt ook solo platen uit, te beginnen met een album met ... Lees meer...

Geschiedenis van Reli-Pop

Term om het onderscheid te maken tussen gospel en qua idioom geheel andere muzieksoorten (metal, country, etc.) die als overeenkomst hebben tekstueel allemaal religieus (Christelijk) getint te zijn.

De Amerikaanse, zwarte muzieksoort gospel wordt naast een bepaald muzikaal idioom vooral gekenmerkt door de teksten, die 'de blijde boodschap' brengen en hun oorsprong vinden in, dan wel afgeleid zijn van religieuze liederen en teksten. Was gospel tot aan de jaren veertig van de 20ste eeuw nagenoeg de enige zwarte muzieksoort, later moest het 'concurreren' met r&b, soul, funk en disco. Nummers in deze nieuwe genres die tekstueel nog steeds 'in de heer' waren, werden doorgaans echter ook als gospel geduid, al ontbrak soms ieder spoor van het bij gospel behorende muzikale idioom. Om het onderscheid tussen echte gospel en alle andere muziekgenres met religieuze lading te maken is de term Contemporaine Christelijke Muziek (CCM) geïntroduceerd. CCM is daarmee niet genregebonden. De meer populaire naam voor CCM is reli-pop. Genreaanduidingen binnen de CCM betreffen o.a. gospelrock (authentieke rockbands) en white metal (diverse vormen van heavy metal). Met het breder worden van het muzikale palet is een stammenstrijd binnen de religieuze gemeenschap ontstaan. Een genre als bijvoorbeeld heavy metal strookt qua opbouw en vorm niet met de Christelijke regelgeving inzake muziek en wordt door sommige Christenen daarom als des duivels gezien. Heavy metal die de 'blijde boodschap' komt brengen is daarmee zeer controversieel en wellicht het kwaad in schaapskleren.

Ofschoon Nederland qua bands niet overloopt van de reli-pop, kennen we wel een traditie van goede gospel- en reli-poplabels (o.a. GMI, Alliance, Ecovata, Eden), die vooral werk van buitenlandse artiesten uitbrengen. Vermaard is Nederland om zijn Flevo (Totaal) Festival, dat aflevering na aflevering de beste gospel- en reli-popbands van over de hele wereld voor optredens weet te strikken.

Het echtpaar Gert en Hermien Timmerman houdt er vanaf de vroege jaren zestig al een carrière als Nederlandstalige hitparadester op na (Gert ook als soloartiest), als ze in 1974 naar eigen zeggen ineens bekeerd raken tot het Christelijk geloof. Ze besluiten het vluchtige hitsucces te laten voor wat het is en alleen nog tijdens religieuze bijeenkomsten op te treden. Vier albums achtereen haalt het stel goede verkoopcijfers met blije muziek die allengs meer en meer religieus getint wordt. Het bezorgt Gert & Hermien een grote populariteit bij Christelijk Nederland. Die wordt nog eens verstevigd met tv-optredens bij de Evangelische Omroep en diverse op televisie uitgezonden verslagen van reizen door Israël. Het seculiere deel van de luisteraars krijgt echter steeds minder zicht op de verrichtingen van het duo en na 1975 lukt het niet meer om buiten de religieuze kring te scoren. Bijkans vergeten staan Gert & Hermien begin jaren negentig plotsklaps weer in het middelpunt van de belangstelling als ze met de kerk blijken te hebben gebroken. Gert kondigt aan dat God goed is, maar de kerk niet. De muziek van het duo blijft dan ook de blijde boodschap verkondigen. In 1997 wordt Hermien tijdens een optreden getroffen door een hartaanval. In 1999 kondigt het echtpaar als een donderslag bij heldere hemel aan te gaan scheiden. Nog voor het einde van het jaar vormt Gert een duo met zijn zoon, eveneens Gert geheten, waarmee hij ook liedjes ten gehore brengt uit de Hermien-tijd. Hermien overlijdt in 2003, op 59 jarige leeftijd.

Gert & Hermien

Elly & Rikkert zijn Elly Nieman en Rikkert Zuiderveld. Beide schrijven vanaf hun jeugd liedjes. Elly maakt in 1965 een elpee waarop ze naast eigen nummers ook materiaal van Lennaert Nijgh en Guus de Bakker zingt. Nijgh brengt haar in contact met Boudewijn de Groot en als duo scoren zij in 1968 de hit Meester Prikkebeen. Rikkert Zuiderveld neemt in datzelfde jaar de elpee Achter Glas op. Via zijn label komt hij in contact met Elly Nieman, en al snel zijn Elly & Rikkert een echtpaar. Zij blijven tot 1975 vooral actief met sterk in het hippiedom gewortelde muziek. Dan laat het duo zich bekeren. Het geloof vindt zijn weerslag in de songteksten op de albums Levend Water, Al Je Haren Zijn Geteld, De Late Regen en Zend Mij. Een tijdlang treedt het duo alleen in religieuze kringen op. Midden jaren tachtig lijkt men enige afstand van de materie te nemen, door een meer kritische houding. Ook maakt men kinderliedjes. Daar komen later werken over incest, de psychiatrie en rouwverwerking bij (Elly is zelf als kind misbruikt). Tot aan het heden blijft het duo actief, met enkele malen per week optredens (reguliere concerten, maar ook in kerken, scholen, instellingen voor gehandicapten, etc.) en met kinderprogramma's.

Elly & Rikkert

Wim Pols is medeoprichter van de countrygroepen Calyx en de Country Trail Band. Vanaf midden jaren negentig is hij tevens actief in de christelijke close harmony groep Outbound. Daarnaast maakt Pols al vanaf de jaren zeventig soloalbums en is hij presentator van radio- en tv-programma's bij de Evangelische Omroep. Zijn in 2003 verschenen cd Komt Verwondert U - Nederlandse Kerstliederen In Countrystijl, die hij samen met de Country Trail Band en Calyx maakt, bevat Nederlandstalige vertalingen van liederen uit het Engels, Duits of Oud-Nederlands. De opbrengst van de cd gaat naar Stichting Koningskinderen, met als doelstelling het ondersteunen van opbouwwerk en scholing van zigeunerkinderen en jongeren in Roemenië

Wim Pols

Decision D wordt in 1986 Utrecht opgericht door jongeren die elkaar treffen in God's Pleasure, een alternatieve kerk waar hardrock en de verkondiging van het evangelie hand in hand gaan. God's Pleasure groeit in de jaren die volgen uit tot een divers centrum: kerk, postorderbedrijf, winkel en concertpodium. De eerste jaren ondergaat Decision D vele bezettingswisselingen en lijkt op de krakkemikkige demo's de boodschap belangrijker dan de muziek, maar na enkele jaren is de definitieve bezetting een feit: Edwin Ogenio (zang), Stijn Bollinger (gitaar), Daniël Bootsma (gitaar), Gerard Vanderree (basgitaar) en Peter Zaal (drums). De groep komt voor de dag met een professioneel debuutalbum, Razón De La Muerte (1992). De cd bevat potige thrashmetal, waarin vooral Amerikaanse Bay Area-invloeden doorklinken. Dankzij talrijke optredens klinkt de tweede cd Moratoria (1993) nog volwassener. De band tourt diverse malen door de Verenigde Staten, waar sprake is van een bloeiende reli-rock- en -metalscene. Moratoria verrast vanwege de exotische invloeden die in de muziek verwerkt zijn en die verwijzen naar de Curaçaose 'roots' van zanger Edwin Ogenio. In 1995 gaat de groep aan interne en externe strubbelingen ten onder, al verschijnt nog wel The Last Prostitute.

Decision D

Ralph Van Manen laat voor het eerst van zich horen als zanger en pianist bij de symfonische gospelrockband Target, een Veluwse groep. De groep breekt door op het Flevo Festival van 1988. Nog voordat het debuutalbum van het sinds dan populaire Target verschijnt, brengt Van Manen een soloplaat uit, de mini-cd Open Up (1989). De eersteling van Target laat evenwel een groep horen met onmiskenbare talenten: breed uitgesponnen nummers op het snijpunt van (reli)pop en symfonische (gospel)rock. Na het verschijnen van de grotendeels live opgenomen opvolger - Tot Zover, uit 1991 - valt Target wegens artistieke en professionele meningsverschillen uit elkaar. Van Manens tweede soloalbum Face The Feeling slaat in gospelkringen in als een bom. Van Manen werkt dat jaar ook aan de cd Old Feet, New Shoes, een gelegenheidsproject van Youth For Christ waarvoor hij zeventien religieuze liederen van nieuwe arrangementen voorziet en deze laat uitvoeren door uiteenlopende artiesten. Van Manen verkrijgt er de titel 'Gospelartiest Van Het Jaar 1995' door. Na Europa zijn de Verenigde Staten aan de beurt. De opvolger van Face the Feeling wordt dan ook daar opgenomen, Language Of Love (1996), wat 'het beste wat ooit door een Nederlandse gospelartiest op plaat is gezet' blijkt, en zelfs belangstelling uit de seculiere markt oplevert. Na nog twee Engelstalige albums, stapt Van Manen in het nieuwe millennium over op Nederlandstalig repertoire. Het album Dichterbij eindigt op de vierde plaats in de Gospelcharts Top 50 van 2002.

Ralph van Manen Target

0 a b c d e f g h i j k l m n o p q r s t u v w x y z *

 

 

b
 
d
 
p
 
w
 
Muziekencyclopedie.nl op Facebook Muziekencyclopedie.nl op Twitter

reageer